Het werk ontvouwt zich..

Het werk ontvouwt zich.Het plaatmateriaal is gekocht, de lettersjablonen gesneden en op de plaat gezet, de letters zijn uitgezaagd, de binnenkant van de uitgezaagde letters zijn in de verf gezet.Hoewel, ik vraag me af: hebben uitgezaagde letters eigenlijk wel een binnenkant?

Het werk ontvouwt zich nu elke dag meer. Het materiaal krijgt vorm en kleur. Het weer werkt mee, zodat er buiten,in een prachtige stadstuin, geschilderd kan worden. Vliegjes lijken dol op deze kleur en strijken erop neer. Helaas ben ík daar niet zo dol op. Hobbeldebobbel op mijn strakke laklaag. Heb ik daar zo mijn best op gedaan? Maar misschien kunnen ze lezen en denken ze : er staat toch, een bloem?

Varend langs de Grebbelinie

Na een bui stapt groep 8 op de fiets richting de fietsboothalte. Aan boord stappen mannen met een camera (om een promotiefilmpje te maken), en vertellers. Een oude heer vertelt over de Grebbelinie, over vogels en de Eem.We varen langs de locatie waar over 2 weken mijn werk aan de waterlijn staat. (zo ziet 'de achterkant' van mijn plek eruit.) Dit was tevens de plek waar vroeger het turfschip aanlegde om zijn vracht brandstof voor het herenhuis van Coelhorst af te leveren. Ook boten met bakstenen legden hier aan. De stenen voor de Martinuskerk in Hoogland werden aangevoerd via het water om daar overgeladen te worden op paard en wagens. We fietsen terug via de fietsbrug, Coelhorst alwaar een 78 jarige Hooglander vertelt over de oorlog, onderduikers (een verdubbeling van de bevolking), de verplichte evacuatie (varkens en kippen moesten achtergelaten worden), het verbranden van boerderijen voor het schootsveld vrij maken, (waardoor velen hun thuis verloren), een getorpedeerd schip vol schoensmeer en zwemmen in de Eem. Indrukwekkend, als de geschiedenis, van vlakbij huis, verteld wordt vanuit eigen ervaring. Bijna aan het einde van de fietstocht rijden we langs het moeras met drakentanden en een gevelplaquette met een leeuw in de vlammen.

Scholieren op bezoek.

Buiten het gebouw staan een bulk fietsen als er scholieren bij ons op atelierbezoek komen. Ik neem mijn groepje mee trap op, gang door en laat ze mijn werk zien.Na een half uur over mijn werk gesproken te hebben ga ik met 7 scholieren aan de slag.We zitten rond een grote tafel met papier en potloden, een snijmat met daarbij een snijmesje (of schaartje). En aktie! Helaas gaat het niet zo snel, maar iedereen begint aan een werkstukje, de meesten ook met woorden. De meest enthousiaste leerling blijft achter om zijn ontwerp (liedtekt)af te maken omdat hij er echt iets mee wil.Kijk dat is op te vatten als een vorm van waardering. De rest laat mij achter met een tafel vol papiersnippers, mesjes, matten en papier.

Bedrijvigheid

Als ik op maandagochtend vroeg via de inbrengdeur de kringloopwinkel binnenstap heerst daar één en al bedrijvigheid. Er wordt uitgeladen, gesorteerd, geveegd. In de donkere etalages wacht het werk in stilte.Licht aan, slot open, inpakken. Als het werk in de auto gezet is, biedt Rob ons koffie aan. De achterdeur wordt geopend en boink; we staan in een knallend zonnetje.Achter een hek, bussen en in de verte de bouwkranen van het nieuwe ziekenhuis.

Woordsjablonen snijden

Na dagen keihard werken is het dan eindelijk zover. Ik kan mijn map vol woordsjablonen naar de werkplaats brengen waar meubelmaker Jan de letters uit zal gaan zagen.Maar voor het zover was ben ik uren lang bezig geweest om de kleine letters om te zetten in grotere letters. Eerst vergroot via projectie,dan de vervorming door de projectie reduceren en daarna de letters 'opnieuw' vormgeven waarbij vooral de letter 'e' geconstrueerd moest worden (uit diverse cirkels), maar ook de letter 'a' en 'g' speciale aandacht nodig hadden. En hoe vind je het geschikte lettertype??? Het moet er eentje zijn die niet uit elkaar valt als je het uitsnijdt, en de vorm van de letter moet passen bij de zeggingskracht van de zin die er staat. Typografie is echt een vak apart!. Hoe doe je dat met de afstand tussen de verschillende lettervormen en de woorden? Op het oog, dan maar.In zijn papieren staat ben ik heel blij met het resultaat. Nu wordt het spannend hoe de harde werkelijkheid zich toont. Naast het uitzagen van de woordpanelen moeten er ook beugels gemaakt worden om het geheel vast te zetten op de deksloof.Het materiaal wordt vandaag gekocht.

Geëtaleerd

Op deze drukke vrijdagmiddag kruipen Gea en ik elk in een etalage bij de entrée van de kringloopwinkel.We gaan ons tafelstuk etaleren. Op kousenvoeten loop ik rond in dit glazen hokje. Meteen hebben we al veel bekijks. Zwoef, schuifdeur open, dicht, open. Bezoekers lopen langs eerst met lege handen, daarna met boeken en andere spullen. Sommigen kijken nieuwsgierig opzij en maken een opmerking: mooi.Mijn tafelstuk wil ik aan één kant iets optillen zodat

de kijker beter de tekst bovenop het tafelblad kan lezen (en de open 'O' kan zien). Ik heb kleine pilaartjes onder 2 poten gemaakt van gestapelde letters .(Dit is een subtiele verwijzing naar het zichzelf Nederlands aanleren van Mimi). Ook heb ik de blinddruk 'Home' opgehangen. Het huisje wat ik al eerder maakte past hier prima bij.Ik ben thuis. Angst is hier de vreemdeling.

Krantenartikel

In de Kringloopwinkel aan de Zwaaikom is de expositie van start gegaan rond het Kunstproject Conversatien pieces. Tien kunstenaars lieten zich de afgelopen maanden inspireren door een object, hobby of passie van tien verschillende Amersfoorters.De resultaten, hun 'tafelstukken',zijn tot en met eind mei te bewonderen in hun nieuwe etalages in de Kringloopwinkel.Elke twee weken er is ander werk te zien.Vrijdagochtend 30 maart begonnen de tien kunstenaars met de inrichting van een gezamenlijke expositie in de Kringloopwinkel. "Toen iedereen zijn werk ingebracht had begon het schuiven, tillen, overleggen en het nogmaals opnieuw uitproberen van wat waar en in welke combinatie het werk het beste neergezet kon worden", vertelt Ellen Faber, een van de tien deelnemende kunstenaars. "De gezamenlijke expositie was alleen vrijdag te zien. Aan het einde van de middag, om half vijf, werden de meeste werken weer meegenomen. Twee kunstenaars exposeren gedurende twee weken hun tafelstuk. Daarna laten twee andere kunstenaars hun werk zien. "Uitgangspunt was dat de kunstenaars een tafelstuk zouden maken: iets op of aan of in de vorm van een tafel. "Een tafel is een locatie waaraan mensen gaan zitten om met elkaar te praten. Een Conversation piece is een aanjager tot gesprek tussen (wildvreemde) mensen", licht initiatiefneemster Krijnie Beyen toe. Het tafelstuk Ver Taal Tafel van E.Faber is vanaf 27 april t/m 14 mei te zien. "Ik laat me in mijn werk vaak door taal inspireren",vertelt de Amersfoortse 'Woord in beeld-kunstenaar. "In het kader van dit project sprak ik met mijn kapster, Mimi, die ik een keer Perzisch had horen praten. Zij voelt zich thuis in Nederland, heeft zichzelf Nederlands geleerd, maar heeft haar wortels in een andere cultuur. De vraag 'Waar hoor ik thuis' (geschreven in het Farsi en Engels) heeft Faber in haar tafelstuk verwerkt, evenals het gezegde 'Home is where the heart is '. "Het is belangrijk naar je hart te luisteren. Je kunt je hart als kompas gebruiken en je door liefde laten leiden in plaats van te lijden aan de moeilijke uiterlijke omstandigheden . Tot juni zijn tijdens de openingstijden van de Kringloopwinkel steeds twee weken lang de werken te zien van twee verschillende kunstenaars.