Het weer weer.

De Grebbelinie, op de grens van
land en water, stad en platteland.

Elke keer is het weer weer anders. Een sneeuwlandschap, een lentezon, dreigende donkere regenwolken of een harde wind dat je bijna uit je jas waait.Soms met deze wind de 'deksloof' op met een woordsjabloon onder de arm.

Langslopende wandelaars, voorbijglijdende roeiers en een schaapskudde.

TAFEL GESPREK
op vrijdagochtend.

De vrijdagochtend (30 maart) begon met het inrichten van de beschikbare ruimte. Toen iedereen zijn werk ingebracht had begon het schuiven, tillen, overleggen en het nogmaals opnieuw uitproberen van wat waar en in welke combinatie het werk het beste neergezet kon worden. Kunst maken is leuk maar het inrichten van zulk divers werk is een vak apart! De inrichters hebben heel wat heen en weer gelopen tussen de diverse tafelstukken om te bepalen wat met elkaar combineert en van een afstand bekeken hoe het goed staat in de ruimte. Uiteindelijk lopen de bezoekers er kriskras doorheen en bekijken alles van dichtbij en dát is ook de bedoeling. Dan worden de details opgemerkt. Want heb jíj gezien dat als je door het gat in de tafel van Ellen Faber kijkt er ook teksten te lezen staan ??? Je kunt dan de tekst: 'Waar hoor ik thuis' in het Nederlands, Engels en Farsi lezen. Het staat geschreven in reliefdruk op een beweegbaar plateau. En de krabbels op het tafelblad betekenen die ook iets?

Weiland

Het maken van een wei vereist een klaver en een bij.Eén klavertje en een bij...
Mijn voornemen om grote 'knipsels' van rijstpapier te maken voor het urban gedeelte van urban wijland moet nu toch concretere vormen aannemen dan de schetsen in mijn schetsboek. Ik heb de ruimte (een vide achtige entreehal van een bedrijf gelegen op industrieterrein de Isselt). Nu nog mezelf de ruimte geven om groot te gaan werken. Een nieuwe rol rijstpapier gekocht, hoewel van hetzelfde merk voelt het papier toch anders.De structuur lijkt losser, de vorige rol leek meer geperst, strakker 'in zijn vel'zittend. Ik maak eerst een bijenvel en een klaver vel van 1,5 meter. Daarmee ga ik naar de showroom om het in de ruimte te zien. Vandaar uit ga ik verder met ontwerpen.

Grebbelinie

Met Rob naar de Grebbelinie om mijn uitgekozen locatie te laten zien. Het water stond lager dan de vorige keer, meer balk te zien. Op de oeverbeschoeiing gelopen als op een evenwichtsbalk met kartonnen woorden in de hand. Is dit een goed formaat voor de woorden? Hopla, ze waaiden het water in.

Leestafel

Op mijn tafel komt een tekst van loden letters te liggen.Het wordt een leestafel.Blokletters zijn heel wat makkelijker te snijden dan de letters waar ik in het bijzijn van de fotograaf aan begon. Ronde schrijfletters. Krachtzetten en draaien tegelijkertijd. Het resultaat was niet wat ik voor ogen had, dus afgekeurd! Ik heb Mimi opgezocht om haar dezelfde tekst in het farsi op een papiertje te laten schrijven. Met dit voorbeeld ben ik op mijn atelier gaan oefenen (de lettergrootte moest aangepast) schrijvend van rechts naar links.Het blijft geheim schrift voor me. Ook heb ik een gat gezaagd in mijn tafel zodat die diepte krijgt.

Conversation piece 2012

'Waar hoor ik thuis', zo vat ik het gesprek met Mimi, mijn gesprekspartner uit Perzië, samen. En als reactie daarop komt de uitspraak: 'Home is where the heart is' bij me naar boven. Ik besluit van de tafel een gesprekstafel te maken door er een woord(beeld) op te leggen. Ik ga deze woorden uit karton of lood snijden en neerleggen op tafel. Een kwestie van schrijven, schuiven en opnieuw proberen om een combinatie tussen de houten tafel en de loden letters te vinden. Rob, van de kringloopwinkel, heeft me vandaag hele kleine drukletters gegeven. Eens kijken of ik die volgende week kan verwerken, misschien in de tafelrand. Het verwerken en lezen wordt wel heel pieterpeuterig.

Woord in Beeld, uitgesneden

Spreek tot me ! En de engel sprak deze woorden tot me: Vrij, Vrede, Vreugde, Verwachting, Ef, Lief, Liefde, Geliefde.
Ellen Faber gebruikt rijstpapier om haar werk, een combinatie van tekst en figuren, uit te snijden. Dit dunne papier is licht transparant waardoor het werk fragiel oogt. Vanwege de tijd van het jaar (rond kerst en nieuwjaar) laat Faber ‘Engelen’ zien. Vanwege de tot een textuur verwerkte tekst in lijf en vleugels zijn dit ‘boodschappers’. Hun woorden helpen je herinneren aan wat werkelijk waar is.

De expositie is t/m 10 januari 2012 te bezoeken.Telefoon: 0334619300